Alınlar Terlemeli .Paylaşmak istediğiniz Şiirleri Bizlere Haber ihbarından gönderin .Portalımıza eklediğimiz bölümden yayaınlıyalım

ALINLAR TERLEMELİ

 
Cihan altüst olurken, seyre baktın, öyle durdun da,

Bugün bir serserî, bir derbedersin kendi yurdunda!

Hayat elbette hakkın, lâkin ettir haykırıp ihkak;

Sağırdır kubbeler, bir ses duyar: davâ-yı istihkâk

Bu milyarlarca da’vâdan ki inler dağlar, enginler;

Oturmuş, ağlıyan âvâre bir mazlûmu kim dinler?

Emeklerken, sabî tavriyle, topraklarda sen hâlâ,

Beşer doğrulmuş, etmiş, bir de baktın, cevvi istîlâ!

Yanar dağlar uçurmuş, gezdirir beyninde dünyânın;

Cehennemler batırmış, yüzdürür kalbinde deryânın;

Eşer amâkı, izler keşfeder edvâr-ı hilkatten;

Deşer âfâkı, birşeyler sezer esrâr-ı kudretten;

Zemin mahkûmu olmuştur, zaman mahkûmu olmakta;

O, heyhât, istiyor hâkim kesilmek bu’d-u mutlakta!

 

 

Tabiat bin çelik bâzûya sahipken, cılız bir kol,

Ne kâhir saltanat sürmekte, gel bir bak da, hayrân ol!

Hayır, bir kol değil, binlerce, milyonlarca kollardır,

Yek-âhenk olmuş, işler, çünkü birleşmekte muztardır:

Bugün ferdî mesâînin nedir mahsûlü? Hep hüsran;

Birer beyhûde yaştır damlayan tek tek alınlardan!

Cihan artık değişmiş, infırâdın var mı imkânı,

Göçüp ma’mûrelerden boylasan hattâ beyâbânı?

Yaşanmaz böyle tek tek, devr-i hâzır: devr-i cem’iyyet.

Gebermek istemezsen, yoksa izmihlâl için niyyet,

"Şu vahdet târumâr olsun!" deyip saldırma İslâm’a;

Uzaklaşsan da îmandan, cemâatten uzaklaşma.

İşit, bir hükm-i kat’î var ki istînâfa yok meydan:

"Cemâ’atten uzaklaşmak, uzaklaşmaktır Allah’tan.

Nedir îman kadar yükselterek bir alçak ilhâdı,

Perîşân eylemek zâten perîşan olmuş âhâdı?

Nasıl yekpâre milletler var etrâfında bir seyret?

Nasıl tehvîd-i âhenk eyliyorlar, ibret al, ibret!

 

 

 

Gebermek istiyorsan, başka! Lâkin, korkarım, yandın;

Ya sen mahkûm iken, sağlık ölüm hakkın mıdır sandın?

Zimâmın hangi ellerdeyse, artık onlarınsın sen;

Behîmî bir tahammül, varlığından hisse istersen!

Ezilmek, inlemek, yatmak, sürünmek var ki, âdettir;

Ölüm dünyâda mahkûmîne en son bir saâdettir:

Desen bin kere "İnsânım!" kanan kim? Hem niçin kansın?

Hayır, hürriyetin, hakkın masûn oldukça insansın.

Bu hürriyet, bu hak bizden bugün âheng-i sa’y ister:

Nedir üç dört alın? Bir yurdun alnından boşansın ter...

 

İstanbul, 3 Teşrinievvel 1334 (1918)

( Safahat, Yedinci kitap - Sahife: 454 ) 

 
   Mehmet Akif Ersoy
(1873  - 1936 )

 

İhkak : Hak ettirmek, yaşatmak

Dava-yı istihkak : Kazanılmış hak davası

Zimam : Yular, dizgin

Mahkûmîn : Mahkumlar

 

Etiketler :